Showing posts with label თეთრი. Show all posts
Showing posts with label თეთრი. Show all posts

Sunday, December 16, 2012

ქალი

გველივით იკლაკნები და მეხვევი ყელზე, მხრებზე, წელზე. როგორ შეიძლება არ ყოფილიყავი ქალი.
როგორი სიზუსტით გამოუყვანია სხეულის ფორმები ბუნების ღმერთებს. და როგორ შეიძლება არ ყოფილიყავი შენ ქალი.
ბრჭყალები არწივის უბოძებია დედა ბუნებას რათა იხოკოს მკერდი და მუცელი.
ქალი ხარ ყველა არსებებს შორის.
ევას გარქმვენ ედემის ვაშლები.
ზურგზე მეწებები ხელის გულებით, ლოკოკინებთან გაზრდილო ქალო.
თეძოებს მალავ ნაქსოვი ნაჭრით, თმებს უკან იყრი და თვალებს მალავ.
როგორ შეიძლება არ იყო ქალი?
ფეხის თითებს შორის გიგრძვნია ღიტინი? მე ვასრიალებ მათში ფეხის გულს.
ქალად შენი შექმნა გადაწყდა ცაში. მიწაზე დააბიჯებ გამომწვევი მიხვრა-მოხვრით.
ბოქლომი დაადე სამკერდე არეალს, გაგძარცვავენ, განძს წაგართმევენ,გაცვეთენ მრავალჯერ მოხმარებაში, ბოქლომი დაადე დიდი და მძიმე.
გრძელი წამწამები პეპლის ფრთებივით რომ არხევ სწრაფად– ზევით,ქვევით.
ცრემლის წვეთი დააწვინე წამწამებზე, ფიფქი დააფარე მძინარეს.
ტუჩები შესწიე, ნუ მიშვერ ასე ურცხვად. ვარდის ფურცლის სურნელით გაჟღენტილი ტუჩები შესწიე.
გაპობილ ბაგეს ფუტკრები ეჩვევიან, ავი და გაიძვერა ფუტკრები.  ეძგერებიან, შეიწოვენ მის სიტკბოს და გამძღრები სხვის ნექტარს დაუწყებენ ძებნას. ასეთები არიან ფუტკრები. ასეთები გაჩნდნენ. ასეთები დაბადა დედა ბუნებამ.
ხელები აიფარე სახეზე ქალო. თხელი და თეთრი თითები ბროლისა. ხშირი სუნთქვით იორთქლავ თითების გვერდებს, კიდეებს.
როგორ შეიძლება არ ყოფილიყავი ქალი ასეთი მკერდის არეალით. როგორც დილის ყავას ასდის ორთქლი, ისე ასდის სითბო შენს მკერდს. სახეს გაგიხურებს ლოყა რომ მიადო. ხალმა დანიშნა ტყუპი დები.
ჩამოსხმული ფეხები მიადგი ახლო ახლოს, გარყვნილად შეგრაცხავენ მეზობელი ქალები.
შური უკურნებელი სენია ადამიანის თვალებს რომ სჭირთ.
ნაპერწკლები ჩააქრე თვალებში, სოფლის ბიჭები შემოგიჩნდებიან ეს რა მოკამკამე წყლის ფერი თვალები აქვსო.
როგორ შეიძლება არ ყოფილიყავი ქალი.
თმას ნუ გაიშლი ასე თამამად. ქარი სურნელებას მოპარავს და წაიღებს თავისთან. შეიცნობს, შეიგრძნობს და მიჯრურად შეგრაცხავს.
ქალო, ნუ ხარ ასეთი ქალური.

შემოდგომას სუსხი ეპარებოდა. 18 წლის გოგონა თითის წვერებზე იწეოდა რათა ხავერდის ალუბალს დაწაფებოდა ხიდან მოწყვეტილს.
---------------------
ქალი ხარ არ გახდე დედა.

Monday, September 5, 2011

სიცარიელე








































ყურძნის ფოთლების შრიალი მესმოდა,
მესმოდა კნავილი...
ხალათების შრიალი,
თეთრი ხალათების გადახსნილი ღილები,
სქელ ტუჩებზე გათხაპნილი წითელი პომადები,
არასასიამოვნო და ცოტა თავხედური, მსუქანი სიცილი.
სპირტის სუნით გაჟღენთილი ოთახი
  და ამ ოთახში საჰაერო ბუშტივით გაბერილი ქალების გრძელი რიგი. ყურძნის ფოთლების შრიალი მესმოდა,
მესმოდა კნავილი...
წყლის ბოთლები, უაზრო ნაბიჯები ოთახის ირგვლივ,
უცნაურად მზირალი დედამთილების თვალები.
  "შემდეგი," ხალხში შფოთია..
ოთახში შემოდის ყურებამდე გაღიმებული გოგონა,
  კმაყოფილი სახით მიდის მსუქან, უგემოვნოდ ჩაცმულ მამაკაცთან და ერთად გადიან გარეთ.
მე მაინც მესმოდა კნავილი...
  იცდი, სანამ ძალა გაქვს ითმინო ეს აუტანელი სპირტის სუნი.
დრო მიდის... გული უფრო გამალებით იწყებს ცემას და
შენც შედიხარ ვეშაპის ხახაში, რომელიც
არც თუ ისე გემოვნებით, თუმცა
კომფორტულად მოწყობილი ოთახია.
აღარ მესმის კნავილი...
ღრმა სიჩუმეა, სუნთქვას ვიკავებ რომ არ დავარღვიო ეს სიჩუმე.
  ვწვები ტყავის საწოლზე.
თეთრი კაცი  მაშტერდება...
მეკითხება რაღაცას,
ვპასუხობ რაღაცას.
მხოლოდ პირის მოძრაობას ვხედავ, ხმა  არ მესმის.
ჭაღარა კაცი მუცელზე მეფერება.
ხელს ზემოთ და ქვემოთ აცურებს.
  მეღიტინება.
კნავილი აღარ მესმის...
გალობა შემომესმა ქალწულისა

და ჩვენ ერთხმად ავტირდით...